Mijn liefde voor film

Al jong leerde ik de kracht van film kennen. Omdat mijn vader en moeder zendeling waren, waren we met het gezin naar Peru verhuisd. Ik woonde daar van mijn 4e tot mijn 12e. Om de mensen in Nederland op de hoogte van hun werk te houden, maakte ik films waarin ze vertelden over het reilen en zeilen in Peru. Ik herinner me dat we soms met de auto op reis gingen naar een dorpje hoog in het Andesgebergte, en ik dan even uitstapte om verderop de weg te gaan staan en te filmen hoe de auto de berg opreed. Zo leerde ik een verhaal met beelden te vertellen. Als we om de paar jaar met verlof naar Nederland gingen, en die film werd vervolgens aan familieleden en sponsoren getoond, zag ik hoe de mensen voor even in Peru waren. Ik leerde date en goed gemonteerde film dat kan doen: de kijkers even verplaatsen naar een andere belevingswereld.

Inmiddels zijn we 15 jaar later. We wonen niet meer in Peru, maar de liefde voor film die toen aangewakkerd werd, zit nog steeds in me. Ik ontdek steeds weer dat het zien van de wereld door een lens iets magisch heeft.Het dwingt me te focussen op één aspect, dat uit te vergroten en zo tegen dekijker te vertellen: kijk! dit is belangrijk. Deze persoon, deze aanraking vond ook plaats op jullie bruiloft. Je hebt het misschien niet gezien in de drukte, maar ik zag het wel. En ik heb het vastgelegd, zodat jij het ook kunt zien. En het is de moeite waard. Want juist door de kleine details zie je vaak het grotere verhaal. Deze kracht van film maakt dat ik het videograaf zijn als een bijzonder mooie roeping ervaar.